مراقبت پرستاری از بیماران اسکیزوفرنی

بیشترین رفتارهای مداخله طلب در کار با این بیماران مربوط به بیماریاست که تشخیص اسکیزوفرنی پارانوئید دارد . این بیمار با الگوی رفتاری حاکی از سوءظن شدید ،با نشان دادن نگرش های برتری طلبی ،استهزاء و کنایه آمیز موانعی جهت انجام مراقبت ایجاد می کند . این نگرش ها یک روش جهت مقابله با احساسات بی کفایتی است .چنانچه اضطراب افزایش یابد ،وی عقاید گزند و آسیب را نشان می دهد.عبارت هایی مانند «شما شبیه من نیستید »استفاده از مکانیسم دفاعی برون فکنی را منعکس می کند.بیمار در واقع عدم اعتماد به خود را در معرض نمایش می گذارد .این عقاید پایدار شده و غیر قابل تغییر هستند ،زیرا آنها نیاز اساسی بیمار نسبت به احساس مهم بودن هستند . عقاید تغییر یافته تا زمانی که بیمار یک راه سازنده تر جهت برخورد با این نیازها را پیدا کند ،باقی خواهد ماند .

 هدف پرستار کمک به بیمار برای یافتن روشهای سازنده برخورد با این نیازها است .این بیماران احساسات پرخاشگرانه را در دیگران بیدار کرده و تحریک می کنند . متعاقبا پرستار باید قبل از کار کردن با بیمار به این احساسات بپردازد . کاردانی و ادب در پاسخ به رفتار و هیجانات منفی بیمار لازم است .استهزاء و کینه ی بیمار نباید هرگز با قصاص پاسخ داده شود.

 

 پیشنهادات زیر راهنمایی های لازم برای کار با بیمارانی که اسکیزو فرنی پارانویید دارند را ارائه می دهند:

هرگز با تندی با بیمار صحبت نکنید یا از عقاید بیمار نخندید.

به داستان بیمار گوش دهید ،ولی به موافقت و نه رد کنید .

به سوالات مستقیم بیمار پیرامون عقایدش به آرامی و با تاکید بر حقایق پاسخ دهید .عین کلمات تغییر خواهد یافت ،ولی دو عقیده درک پرستار و حقیقت وجود دارند که آنها می رسانند که عقاید بیمار واقعیت را منعکس نمی کنند .یک پاسخ پیشنهادی ممکن است چنین باشد « من می دانم که این برای شما واقعیت دارد ولی من این طور نمی بینم و آن واقعیت نیست.این مهم است که به طور غیر انتقادی ،با تن صدای متعادل صحبت شود.

تا حد امکان بیمار را به انجام کار تشویق کنید .پاداش ویژه ی صادقانه ای اراوه دهید تا اینکه تعریف و تمجید کنید .

اکر بیمار صداهایی می شنود (توهمات شنوایی دارد )روش هایی برای کمک به بیمار در پرداختن به صداها پیشنهاد دهید .(1-اگر صدا می گوید «شما خوب نیستید »با صدای بلند بگوید «درسته حالا من احساس می کنم که من خوب نیستم »اگر شما تشخیص بدهید افکار از آن خودتان است ،صداها فروکش می کنند. 2- زمان ،مکان ،محیط و شرایط شنیدن صداها را ثبت کنید .به طور اتفاقی ممکن است شما الگویی را متوجه شوید و قادر شوید از موقعیت های معین دوری کنید و بدین وسیله صداهای مربوط به این واقعیت ها را حذف کنید(

بیماری که سوءظن دارد ،اغلب رفتار دیگران را به خودش نسبت می دهد .نجوا کردن یا رمزی صحبت کردن ممکن است سوءظن بیشتری را تحریک کند .

 

قبل از اینکه بیمار بتواند اعتماد کردن به دیگران را بیاموزد ،باید اعتماد کردن به خودش را یاد بگیرد .یک پرستار می تواند با شناسایی لحظاتی که بیمار رفتار حاکی از اعتماد را نشان می دهد ،در قالب یک ارتباط فرد با فرد کمک نماید .برای مثال زمانی که بیمار یک تصمیم مثبتی پیرامون زندگی اش می گیرد ،می تواند با گفتن « آن یک انتخاب مثبتی بود که شما داشتید ،ببینید ،شما می توانید به تصمیم هایتان اعتماد کنید .».

 

صادق بودن با بیمار ضروری است .

بیماران دارای سوءظن بیش از حد به طور بالقوه برای خودشان و دیگران خطرناک هستند .بیمار برای صاعقه های عصبانیت و پرخاشگری نیاز به خروجی های سازنده دارد .پرستار باید جهت علائم رفتاری زودرس (مثلا ابراز ناراحتی از طریق چهره ،صورت برافروخته ،صدای لرزان ،محدود شدن حیطه ی توجه )هوشیار باشد .

به وسیله ی مداخله ی فعال ،پرستار می تواند از فوران های بعدی پیشگیری کند .تکالیف غیر رقابتی تنها مانند حل جدول معما ، سرامیک سازی ،استفاده از کیسه بوکس و دویدن ،درمانی هستند .همه ی این فعالیت ها نیاز به مقداری تمرکز دارند ،ولی نیاز به رقابت یا همکاری با دیگران را ندارند.

منبع: اسکیزوفرنی